Nare Duitsers

Nee, nu generaliseer ik niet. Maar ik had me toch eens een nare Duitser aan de kassa!

Meneer liep voorbij de rij die er stond, en toen ik hem daar op aansprak, kreeg ik een geluid naar me toegeworpen dat klonk als "groempf". De gasten die eigenlijk aan de beurt waren hadden het wel door, dus die hielden zich gedeisd en ik gooide me er ook maar bij neer. "Waar kan ik u mee helpen?" Weer een "mpfffhg". "Pardon?" Ik krijg een oogrol en een zucht. "mfmfghop". "Een Flurry?" Weer een zucht en een oogrol. Dan krijg ik opeens iets in het Duits naar me toegeworpen. "Do you speak English?", probeer ik het nog, maar zijn ogen draaien bijna zijn kassen uit. "KAFFEE" schreeuwt hij bijna. "Oh. Een koffie. Dat is 1 euro 90.", en ik kon een lichtelijke zucht toch niet onderdrukken. Blijkbaar was het feit dat ik zijn Duitse gewampfel in een Mc in Nederland niet kon verstaan zo'n groot ergerpunt, gecombineerd met het feit dat ik me ook ergerde aan hoe asociaal hij zich gedroeg, dat hij begon te vloeken en te tieren in het Duits dat ik niet zo met mijn ogen moest draaien en waarom ik zo moest zuchten.

U gaf mij toch zo'n goed voorbeeld, mijn beste man. Ik ben dol op imiteren dus ik moest toch even een kleine moeite doen.

Extra lang bij het koffieapparaat staan. Doen alsof er iets interessants gebeurt in de keuken waar ik vocaal steun bij moet tonen. Langzaam terug naar de kassa. Oh jee. Staat hij met mijn manager te praten. In het DEUTSCH klagen over mij? Zou me niet verbazen van zo'n mopperkont.
Nee, hij was bezig geld te wisselen, waarbij hij ook probeerde geld van ons weg te moffelen. Nee, toen was de  klootzak opeens poeslief.

Er kon bij mij geen glimlach vanaf.

Nare Duitser.